تبلیغات
ماه عسل - انسان های پیچیده!
 
ماه عسل
ای خداوند، به همه ملت ما شایستگی نجات و عزت ببخش
درباره وبلاگ


اللهم انی اعوذ بک من نفس لا تشبع و من قلب لا یخشع و من علم لا ینفع ومن صلوة لا ترفع و من دعاء لا یسمع

مدیر وبلاگ : ماه عسل
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
گاهی آدم به همه چیز شک می کند، به همه کس و حتی به همه وقت.! گاهی دوست دارد یک پاک کن بردارد و هر آنچه را که در آن لحظه دوست ندارد از زندگی اش پاک کند. گاهی خود را سرزنش می کند. و ناامید می شود.
انسان ها گاهی وقتی تصورات ذهنی خود را با واقعیات مقایسه می کنند و می بینند بین این دو تفاوت فراوانی وجود دارد دلسرد می شوند. وقتی می بینند آن چیزی که فکر می کردند با آن چیزی که می بینند زمین تا آسمان تفاوت دارد، زانوی غم بغل می گیرند. بعضی واقعیات را انکار می کنند، عده ای هم تصورات خود را! گروهی به اشتباهات خود اعتراف می کنند(البته اگر اشتباهی در کار بوده!) و عده ای نیز سعی در کم کردن فاصله بین واقعیات و تصورات خود دارند. اگر در چنین شرایطی قرار بگیریم در کدام دسته خواهیم بود؟ آیا اصلا راه دیگری وجود دارد!؟
به نظرم نباید به اتفاقات اطرافمان دید مطلق داشته باشیم. منظورم بحث اخلاق نیست. کاری هم به گفته های دکارت و کانت ندارم! بحث سلیقه را می گویم. دید آدم ها به زندگی متفاوت است. بعضی چیز ها ثابت است اما برداشت ما از آن ها متفاوت. همیشه نوع نگاه ما، رفتارما، فکر ما، حرف ما و ... عین حقیقت نیست. همیشه باید جایی را برای خطا گذاشت. تازه اگر هم درست باشد باید به نظر دیگران هم گوش داد. آدم های اطراف ما دشمن ما نیستند و قطعا صلاح ما را می خواهند. اما ممکن است خیر و صلاح از دید آنها با دید ما متفاوت باشد. به نظر آنها صلاح ما در کار دیگری باشد ولی ما آن را قبول نداشته باشیم. دقت کنید هردو طرف دنبال صلاح هستند. این است که می گویم نباید دید مطلق داشت.
"هیچ کس نمیتونه چیزی رو که حق ماست از ما بگیره چون اون حق رو اونا به ما ندادن که حالا بخوان پس بگیرن. گرفتن حق راه و روش میخواد و تدبیر. به نظرم استدلال کردن، مشورت کردن، منطقی بودن، آرام بودن، مصر بودن و ... و البته تندی نکردن، از کوره در نرفتن، سخن چینی نکردن، فتنه نکردن و... راههای گرفتن حقه. البته به نظرم اینها هم حدی داره."
تلاطم زندگی حکمت خداست. من کسی رو سراغ ندارم که تو زندگی همه چیز بر وفق مرادش بوده باشه. از زندگی کردن، از محبت کردن، از دوست داشتن، از عشق ورزیدن و از همه نعمت های خوب خداوند لذت ببریم و یادمان باشد که غم و غصه هم خواهد گذشت و فقط خاطره ای از آن خواهد ماند. پس بر تن لحظه های ناب خود لباس اندوه نپوشانیم.




نوع مطلب : القلم، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 17 آذر 1392
ماه عسل
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.